Voor wie is magnesium zinvol — en voor wie niet?

Hier is niet alleen de kans op een krappe status verhoogd, maar is dat verband ook goed gedocumenteerd. In deze situaties is aanvullen verdedigbaar — en soms is het gesprek met je arts of apotheker de eerste stap, niet de laatste.

1. 1

   Je gebruikt langdurig maagzuurremmers — protonpompremmers zijn in kaart gebracht als oorzaak van een verlaagd magnesium, sterk genoeg voor officiële waarschuwingen van medicijnautoriteiten. Gebruik je ze langer dan een jaar, breng de magnesiumbepaling dan actief ter sprake — zie magnesium en medicijnen.

2. 2

   Je gebruikt plaspillen (lisdiuretica of thiaziden) — die verhogen de magnesiumuitscheiding via de nier. Dit hoort in overleg met de voorschrijver, omdat het samenhangt met kalium en natrium — zie kalium-natriumbalans.

3. 3

   Je hebt slecht gereguleerde diabetes type 2 — verhoogde glucose in de urine trekt magnesium mee; het verband is consistent in observationeel onderzoek.

4. 4

   Je drinkt structureel fors alcohol — dit is een van de best gedocumenteerde oorzaken van een echt magnesiumtekort, via verlies langs zowel darm als nier.

5. 5

   Je hebt een chronische darmaandoening, coeliakie of een maagverkleining — het opnameoppervlak en de doorlooptijd zijn veranderd; hier speelt magnesium in een breder plaatje van meerdere micronutriënten.

Hier is de inname vaak krap of de behoefte verhoogd, maar ontbreekt het bewijs dat suppletie daadwerkelijk klachten verbetert. Aanvullen is te verdedigen als aanvulling van de inname — niet als behandeling.

1. 1

   Je eet weinig volkoren, noten, zaden en peulvruchten — dan is de kans op een structureel krappe inname reëel en is aanvullen logisch. Eerst rekenen loont: zie magnesium uit voeding.

2. 2

   Je traint intensief en zweet veel — de behoefte ligt bij sporters wat hoger, maar het prestatie-effect van suppletie concentreert zich bij sporters die vooraf al krap zaten. Zie krachttraining na 40.

3. 3

   Je slaapt onrustig en komt 's avonds niet los — de trials zijn klein en van matige kwaliteit; het effect is plausibel maar bescheiden. Eerlijk uitgewerkt in magnesium voor slaap.

4. 4

   Je staat langdurig onder spanning — er is een aannemelijk tweerichtingsverband tussen stress en magnesiumverlies, met bescheiden bewijs voor suppletie. Zie magnesium en stress.

5. 5

   Je bent vrouw in of rond de overgang — de inname is in deze groep vaak krap en botbehoud wordt relevanter; specifieke overgangsklachten zijn echter niet aangetoond te verbeteren. Zie magnesium in de overgang.

Dit is het deel dat in productteksten ontbreekt. Niet omdat magnesium gevaarlijk is, maar omdat “het kan geen kwaad” in deze gevallen niet klopt of simpelweg niets oplevert.

1. 1

   Je hebt een verminderde nierfunctie of nierziekte — je nier is het orgaan dat een overschot afvoert. Werkt die minder goed, dan kan magnesium zich ophopen. Dit is een uitgesproken reden om níet zelf te starten, maar eerst te overleggen.

2. 2

   Je gebruikt bisfosfonaten of bepaalde antibiotica — magnesium kan de werking daarvan verminderen door binding in de darm. Aanvullen kán, maar het innameschema is dan geen detail: leg het voor aan je apotheker.

3. 3

   Je eet gevarieerd, hebt geen klachten en gebruikt geen medicatie — dan is de kans op een tekort klein en is er geen bewijs dat extra magnesium iets toevoegt. Dit is de grootste groep die het toch koopt.

4. 4

   Je zoekt een energieboost — magnesium draagt bij tot vermindering van vermoeidheid en moeheid, maar dat geldt bij het aanvullen van een tekort. Bij een normale status is er niets om op te heffen — zie magnesiumtekort herkennen.

5. 5

   Je wilt er kramp mee oplossen zonder aangetoond tekort — dit is de slechtst onderbouwde toepassing van allemaal; de Cochrane-conclusie staat in magnesium en spierkrampen.

6. 6

   Je bent zwanger of geeft borstvoeding — niet omdat magnesium schadelijk is, maar omdat doseringen en indicaties hier eigen kaders hebben. Dat gesprek voer je met verloskundige of arts.